Het theater
De Minami-za en een volledig kabukiprogramma bijwonen in Kyoto
Kyoto's historische kabukitheater, wat zijn podium bijzonder maakt en hoe een tempeldanssessie verschilt van een avond in het theater.
Reserveer een plek ↗Kort antwoord
De Minami-za is het belangrijkste kabukitheater van Kyoto. Wikipedia zegt dat het in 1610 werd opgericht als de Shijō Minami-za, en dat het huidige gebouw uit 1929 dateert met 1.086 zitplaatsen. Een tempeldanssessie en een theaterprogramma beantwoorden verschillende vragen: het eerste legt dans uit en toont die in een kleine ruimte, het tweede biedt je het volledige spektakel.
De Minami-za in kort bestek
| Wat de bronnen zeggen | |
|---|---|
| Opgericht | 1610, als de Shijō Minami-za |
| Huidige gebouw | 1929, in momoyama-stijl, met 1.086 zitplaatsen |
| Interieur | In 1991 gerenoveerd met moderne toneelmachinerie |
| Status | In 1996 geregistreerd als Japans tastbaar cultureel erfgoed |
| Kenmerken van het toneel | Hanamichi, seri-luik en draaischijf |
| Tickets | Verkocht aan de kassa of online via Shochiku, aldus Inside Kyoto |
De laatste van zeven
Wikipedia meldt dat het Minami-za een van de vroegste van zeven vergunde kabukitheaters is die in de vroege Edo-periode in het gebied Shijō Kawara werden gebouwd, en dat het ouder is dan die van Tokio en Osaka. Inside Kyoto schrijft dat er ooit zeven kabukitheaters in Kyoto stonden en dat het Minami-za als enige nog overeind staat. Inside Kyoto noemt het terecht de bakermat van kabuki, en het staat dicht bij de rivierbedding waar Okuni naar verluidt optrad. Het theater staat daarmee in het hart van het verhaal dat de tempelsessie in het klein vertelt.
Het gebouw
Het huidige gebouw werd voltooid in 1929 in de architectuurstijl van de Momoyama-periode, met een zadeldak en een traditionele torentje dat de goedkeuring van de overheid markeert om kabuki op te voeren, volgens Wikipedia. De capaciteit is 1.086 zitplaatsen. Het interieur werd in 1991 ingrijpend gerenoveerd en er werd moderne toneelmachinerie geïnstalleerd, en in 1996 werd het theater geregistreerd als Japans Materieel Cultureel Erfgoed vanwege zijn architecturale waarde. De onderstaande foto toont het theater op de dag van Kaomise in 2007.
Toneelmachinerie
Het theater beschikt over toneeltechnieken die zijn uitgevonden in speelhuizen uit de Edo-periode: de hanamichi, een looppad door het publiek voor op- en afgangen, de seri, een valluik aan het einde daarvan, en de mawari-butai, een draaischijf. Die machinerie is de reden waarom een volledig kabukistuk zo anders aanvoelt dan een dansvoorstelling. Opgangen kunnen langzaam en dramatisch verlopen langs het looppad, en scènes kunnen wisselen terwijl het toneel draait. Niets daarvan is aanwezig in een tempelhal, waar de danser in één enkele ruimte werkt.
Naar een voorstelling gaan
Inside Kyoto meldt dat de matinee- en middagvoorstellingen elk ongeveer drie uur duurden toen de auteur op bezoek was, en dat de ochtendvoorstelling drie verhalen omvatte. Kaartjes konden bij de kassa of online via Shochiku's kabuki-website worden gekocht, en de prijzen varieerden met de afstand tot het podium. Tijdens het bezoek waren alleen audiosets in het Japans beschikbaar, en fotograferen was niet toegestaan. Omdat programma's en ticketverkoop veranderen, kunt u vóór uw planning het beste de eigen pagina's van de theaterexploitant raadplegen en niet vertrouwen op een blog uit een eerder jaar.
Wat moet je zien?
Heb je één avond en een voorliefde voor spektakel, ga dan naar een theatervoorstelling wanneer er een loopt. Wil je een introductie, een close-up en hoef je geen lang plot in het Japans te volgen, dan is de tempelsessie beter. Een bezoeker met tijd kan beide doen en het tweetal vult elkaar aan: de danssessie geeft je woordenschat en het theater laat zien hoe die in een volledig stuk wordt gebruikt. Deze pagina verkoopt geen theatertickets; de exploitant van de Minami-za doet dat.
Veelgestelde vragen
Wanneer werd de Minami-za gebouwd?
Opgericht in 1610; het huidige gebouw dateert van 1929, volgens Wikipedia.
Hoeveel zitplaatsen heeft het?
Wikipedia vermeldt een capaciteit van 1.086.
Mag ik binnen foto's maken?
Inside Kyoto meldt dat fotograferen tijdens voorstellingen niet is toegestaan.
Is de tempeldans hetzelfde als een theatervoorstelling?
Nee. Het is een kleine zittende sessie met een toelichting en twee of drie dansen.
Bronnen