← Występ tańca kabuki w świątyni Saisyu-ji w Kioto · powrót do strony o kabuki w Kioto

Teatr

Minami-za i pełny program kabuki w Kioto

Historyczny teatr kabuki w Kioto, co czyni jego scenę wyjątkową i czym różni się sesja tańca świątynnego od wieczoru w teatrze.

Autor Kyoto Kabuki Dance Guide · fakty ostatnio zweryfikowane

Zarezerwuj miejsce ↗

Szybka odpowiedź

Minami-za to główny teatr kabuki w Kioto. Według Wikipedii został założony w 1610 roku jako Shijō Minami-za, a obecny budynek pochodzi z 1929 roku i liczy 1 086 miejsc. Sesja tańca świątynnego i program teatralny odpowiadają na różne pytania: pierwsza wyjaśnia i pokazuje taniec w niewielkiej sali, drugi daje pełne widowisko.

Minami-za w skrócie

Co mówią źródła
Założenie1610, jako Shijō Minami-za
Obecny budynek1929, w stylu Momoyama, z 1 086 miejscami
WnętrzeOdrestaurowany w 1991 roku, z nowoczesną techniką sceniczną
StatusZarejestrowany jako japońska Materialna Własność Kulturowa w 1996 roku
Elementy scenyHanamichi, zapadnia seri i obrotowa scena
BiletySprzedawane w kasie biletowej lub online za pośrednictwem Shochiku, według Inside Kyoto

Ostatni z siedmiu

Teatr kabuki Minami-za w Kioto, okazały budynek ze szczytowym dachem i wieżyczką nad wejściem
Minami-za przy ulicy Shijō. · Photo: Zairon, CC BY-SA 4.0, via Wikimedia Commons

Wikipedia podaje, że Minami-za to jeden z najwcześniejszych spośród siedmiu licencjonowanych teatrów kabuki wzniesionych w rejonie Shijō Kawara we wczesnym okresie Edo i że powstał przed teatrami w Tokio i Osace. Inside Kyoto pisze, że w Kioto stało niegdyś siedem teatrów kabuki, a Minami-za jest jedynym, który przetrwał do dziś. Inside Kyoto nazywa go słusznie uważanym za kolebkę kabuki i podkreśla, że stoi blisko koryta rzeki, gdzie według przypuszczeń występowała Okuni. Teatr znajduje się zatem w samym centrum opowieści, którą sesja w świątyni przedstawia w miniaturze.

Budynek

Front Minami-za w dniu festiwalu, z rzędami wysokich tablic z nazwiskami aktorów nad wejściem
Minami-za w dniu Kaomise, 2007. · Photo: Conveyor belt sushi, CC BY 2.0, via Wikimedia Commons

Obecny budynek ukończono w 1929 roku w stylu architektonicznym okresu Momoyama, ze spadzistym dachem i tradycyjną wieżyczką symbolizującą rządową zgodę na wystawianie kabuki, według Wikipedii. Widownia liczy 1 086 miejsc. Wnętrze zostało gruntownie odnowione w 1991 roku i zainstalowano nowoczesną maszynerię sceniczną, a w 1996 roku teatr został zarejestrowany jako japoński Materialny Dobro Kultury ze względu na swoją wartość architektoniczną. Zdjęcie poniżej przedstawia teatr w dniu Kaomise w 2007 roku.

Maszyneria sceniczna

Teatr dysponuje rozwiązaniami scenicznymi wynalezionymi w domach teatralnych okresu Edo: hanamichi, pomostem przechodzącym przez widownię, służącym do wejść i zejść, seri, zapadnią na jego końcu, oraz mawari-butai, obrotową sceną. Właśnie dzięki tej maszynerii pełnowymiarowe przedstawienie kabuki tak bardzo różni się od recitalu tanecznego. Wejścia mogą być powolne i dramatyczne wzdłuż pomostu, a sceneria może się zmieniać wraz z obrotem sceny. Nic z tego nie występuje w sali świątyni, gdzie tancerz działa w jednej przestrzeni.

Wyjście na przedstawienie

Inside Kyoto donosi, że zarówno przedstawienia popołudniowe, jak i wczesnopopołudniowe trwały około trzech godzin, gdy autor je odwiedzał, a poranne przedstawienie obejmowało trzy historie. Bilety można było kupić w kasie lub online za pośrednictwem strony internetowej kabuki Shochiku, a ceny różniły się w zależności od odległości od sceny. Podczas wizyty dostępne były wyłącznie japońskojęzyczne zestawy słuchawkowe, a fotografowanie było zabronione. Ponieważ programy i sprzedaż biletów ulegają zmianom, przed planowaniem sprawdź własne strony operatora teatru i nie polegaj na blogu z minionego roku.

Co warto zobaczyć?

Jeśli masz tylko jeden wieczór i pociąga Cię widowiskowość, wybierz się na spektakl teatralny, gdy akurat trwa. Jeśli zależy Ci na wprowadzeniu, bliskim spojrzeniu i braku konieczności śledzenia długiej fabuły po japońsku, lepsza będzie sesja w świątyni. Gość z czasem może zrobić jedno i drugie — te dwie propozycje się uzupełniają: sesja taneczna daje słownictwo, a teatr pokazuje, jak się je wykorzystuje w pełnym przedstawieniu. Ta strona nie sprzedaje biletów teatralnych; robi to operator Minami-za.

Najczęściej zadawane pytania

Kiedy zbudowano Minami-za?

Założone w 1610 roku; obecny budynek pochodzi z 1929 roku, według Wikipedii.

Ile ma miejsc?

Wikipedia podaje pojemność 1086 miejsc.

Czy mogę robić zdjęcia w środku?

Inside Kyoto informuje, że podczas występów fotografowanie jest zabronione.

Czy taniec świątynny to to samo co przedstawienie teatralne?

Nie. To kameralne spotkanie na miejscach siedzących z prelekcją i dwoma lub trzema tańcami.

Zarezerwuj miejsce ↗

Źródła

  1. English Wikipedia entry on the Minami-za
  2. Inside Kyoto: Kabuki at the Minami-za theater
  3. Kyoto Travel, performing arts page
  4. English Wikipedia entry on kabuki
  5. English Wikipedia entry on Izumo no Okuni
  6. English Wikipedia entry on the Kamo River
Zarezerwuj miejsceBezpłatne anulowanie · Zarezerwuj teraz, zapłać później