Teatr
Minami-za i pełny program kabuki w Kioto
Historyczny teatr kabuki w Kioto, co czyni jego scenę wyjątkową i czym różni się sesja tańca świątynnego od wieczoru w teatrze.
Zarezerwuj miejsce ↗Szybka odpowiedź
Minami-za to główny teatr kabuki w Kioto. Według Wikipedii został założony w 1610 roku jako Shijō Minami-za, a obecny budynek pochodzi z 1929 roku i liczy 1 086 miejsc. Sesja tańca świątynnego i program teatralny odpowiadają na różne pytania: pierwsza wyjaśnia i pokazuje taniec w niewielkiej sali, drugi daje pełne widowisko.
Minami-za w skrócie
| Co mówią źródła | |
|---|---|
| Założenie | 1610, jako Shijō Minami-za |
| Obecny budynek | 1929, w stylu Momoyama, z 1 086 miejscami |
| Wnętrze | Odrestaurowany w 1991 roku, z nowoczesną techniką sceniczną |
| Status | Zarejestrowany jako japońska Materialna Własność Kulturowa w 1996 roku |
| Elementy sceny | Hanamichi, zapadnia seri i obrotowa scena |
| Bilety | Sprzedawane w kasie biletowej lub online za pośrednictwem Shochiku, według Inside Kyoto |
Ostatni z siedmiu
Wikipedia podaje, że Minami-za to jeden z najwcześniejszych spośród siedmiu licencjonowanych teatrów kabuki wzniesionych w rejonie Shijō Kawara we wczesnym okresie Edo i że powstał przed teatrami w Tokio i Osace. Inside Kyoto pisze, że w Kioto stało niegdyś siedem teatrów kabuki, a Minami-za jest jedynym, który przetrwał do dziś. Inside Kyoto nazywa go słusznie uważanym za kolebkę kabuki i podkreśla, że stoi blisko koryta rzeki, gdzie według przypuszczeń występowała Okuni. Teatr znajduje się zatem w samym centrum opowieści, którą sesja w świątyni przedstawia w miniaturze.
Budynek
Obecny budynek ukończono w 1929 roku w stylu architektonicznym okresu Momoyama, ze spadzistym dachem i tradycyjną wieżyczką symbolizującą rządową zgodę na wystawianie kabuki, według Wikipedii. Widownia liczy 1 086 miejsc. Wnętrze zostało gruntownie odnowione w 1991 roku i zainstalowano nowoczesną maszynerię sceniczną, a w 1996 roku teatr został zarejestrowany jako japoński Materialny Dobro Kultury ze względu na swoją wartość architektoniczną. Zdjęcie poniżej przedstawia teatr w dniu Kaomise w 2007 roku.
Maszyneria sceniczna
Teatr dysponuje rozwiązaniami scenicznymi wynalezionymi w domach teatralnych okresu Edo: hanamichi, pomostem przechodzącym przez widownię, służącym do wejść i zejść, seri, zapadnią na jego końcu, oraz mawari-butai, obrotową sceną. Właśnie dzięki tej maszynerii pełnowymiarowe przedstawienie kabuki tak bardzo różni się od recitalu tanecznego. Wejścia mogą być powolne i dramatyczne wzdłuż pomostu, a sceneria może się zmieniać wraz z obrotem sceny. Nic z tego nie występuje w sali świątyni, gdzie tancerz działa w jednej przestrzeni.
Wyjście na przedstawienie
Inside Kyoto donosi, że zarówno przedstawienia popołudniowe, jak i wczesnopopołudniowe trwały około trzech godzin, gdy autor je odwiedzał, a poranne przedstawienie obejmowało trzy historie. Bilety można było kupić w kasie lub online za pośrednictwem strony internetowej kabuki Shochiku, a ceny różniły się w zależności od odległości od sceny. Podczas wizyty dostępne były wyłącznie japońskojęzyczne zestawy słuchawkowe, a fotografowanie było zabronione. Ponieważ programy i sprzedaż biletów ulegają zmianom, przed planowaniem sprawdź własne strony operatora teatru i nie polegaj na blogu z minionego roku.
Co warto zobaczyć?
Jeśli masz tylko jeden wieczór i pociąga Cię widowiskowość, wybierz się na spektakl teatralny, gdy akurat trwa. Jeśli zależy Ci na wprowadzeniu, bliskim spojrzeniu i braku konieczności śledzenia długiej fabuły po japońsku, lepsza będzie sesja w świątyni. Gość z czasem może zrobić jedno i drugie — te dwie propozycje się uzupełniają: sesja taneczna daje słownictwo, a teatr pokazuje, jak się je wykorzystuje w pełnym przedstawieniu. Ta strona nie sprzedaje biletów teatralnych; robi to operator Minami-za.
Najczęściej zadawane pytania
Kiedy zbudowano Minami-za?
Założone w 1610 roku; obecny budynek pochodzi z 1929 roku, według Wikipedii.
Ile ma miejsc?
Wikipedia podaje pojemność 1086 miejsc.
Czy mogę robić zdjęcia w środku?
Inside Kyoto informuje, że podczas występów fotografowanie jest zabronione.
Czy taniec świątynny to to samo co przedstawienie teatralne?
Nie. To kameralne spotkanie na miejscach siedzących z prelekcją i dwoma lub trzema tańcami.
Źródła